ماورای زمین وجهان
گالیلئو موبایل (گالیلۀ سیّار)، یک پروژه علمی آموزشی̗ سیّار است که قصد دارد سال نجوم را به میان جوانان محروم و تنگدست در آمریکای جنوبی ببرد. این پروژه در نظر دارد با حمایت آموزگاران محلی (از طریق قرار دادن منابع آموزشی در اختیار آنها)، عجایب و شگفتیهای جهان را به مردم نشان داده و در راستای برآوردن اهداف سال جهانی نجوم، شوق به فراگیری علم را در میان آنها افزایش دهد. گالیلئو موبایل، همچنین از طریق تولید یک فیلم مسند که حاوی پیام تعامل در فراسوی مرزها و شعار "سازش، زیر یک آسمان" است، اثربخشی خود را گسترش دهد. آدرس وبگاه رسمی این پروژه در تارنمای جهانی: http://www.galileo-mobile.org احسان مهرجو سازمان فضايي آمريكا (ناسا) اعلام كرد: خدمه آتلانتيس هابل را به فضا باز گرداندند. پس از چندين ساعت عمليات تعمير و بازسازي و ارتقاء سيستم طي چند روز گذشته در فضا، تلسكوپ فضايي هابل از بندر باري آتلانتيس جدا شد، تا دوباره فعاليت خود را به عنوان بزرگترين رصدخانه تحقيقات اختر شناسي جهان از سر بگيرد. دراين ماموريت فضانوردان بيش از ٣٦ ساعت طي پنج پياده روي فضايي براي ارتقاء و بازسازي هابل با ابزار و تجهيزات جديد تلاش كردند. اين ابزار شامل يك دوربين فوقالعاده با ميدان ديد گسترده است كه ميتواند اجرام آسماني شكل گرفته در حدود ٥٠٠ ميليون سال بعد از تولد كائنات در انفجار بزرگ كه حدود ٧/١٣ ميليارد سال پيش رخ داد، رصد كند. در عمليات بازگرداندن هابل به فضا، مگان مك آرتور، فضانورد آتلانتيس با استفاده از بازوي رباتيك شاتل به آرامي تلسكوپ ١٣ تني را از سكوي عمليات روي بندر باري آتلانتيس بلند كرد و به جايگاه اوليه آن در فضا بازگرداند. آتلانتيس قرار است، روز جمعه در مركز فضايي كندي به زمين بازگردد. به اين ترتيب خدمه آتلانتيس موفق شدند، تمام كارهايي را كه سازمان فضايي آمريكا (ناسا) برنامهريزي كرده بود، تكميل كنند. منبع:ایسنا 1- گزارش افتتاح نخستین رصدگاه رسمی ایران 2- هابل تعمیر شده بهتر از خودش خواهد بود 3- رصد عالم سرد با رصدخانه فضایی هرشل 4- گفت و گو با دکتر توفیق حیدرزاده 5- ابزار آشکارسازی 6- طالع بینی ، واقعیت یا خیال ؟ 7- تنجیم در آزمون آمار 8- گزارش رقابت مسیه 9- سیاره یا ستاره ؟ تفاوت از زمین تا خورشید 10- حد دانژون در رؤیت هلال ماه 11- نقد کتاب اخترشناسی برای همه و چندین مقاله جذاب و خواندنی دیگر .... . فضاپیمای مارینر 10، این سیارۀ کوچک را طی سه پرواز در سالهای 1975- 1974 مورد بررسی قرار داد. اما از آنجایی که همواره تنها نیمی از عطارد بر ما نمایان است٬ این سیاره در میان سیارات زمین گون (عطارد٬ زهره٬ زمین و مریخ) کمتر شناخته شده است. در 6 اکتبر 2008 (15 مهر1387) فضاپیمای فاصله یاب، ژئوشیمی، محیط فضایی و سطحی عطارد که به طور خلاصه فضاپیمای مسنجر (MESSENGER) خوانده می شود، دومین پرواز کم ارتفاع خود را از نزدیکی این سیاره آغاز کرد. مسنجر پس از گذشت بیش از 30 سال (از مأموریت مارینر10) برای نخستین بار نمایی کلی از عطارد را آشکار کرده است. محققان با استفاده از تصاویر چندطیفی̗ با وضوح بالا، نه تنها الگوی این کره را به صورت تقریبا کامل مشخص کردند بلکه اقدام به تشخیص ترکیبات پوستهی سیاره و تاریخ نگاری̗ منشاء و سیر تکاملی آن نیز کرده اند. اگرچه هستهی عطارد به صورتی غیر عادی بزرگ است (همین امر موجب شده است در بعضی مواقع سیارۀ آهن نام گیرد)٬ عموما گمان میرود درون این سیاره مشابه درون زمین و مریخ باشد. سطح عطارد با حفرههای قدیمی و دشتهای هموار پوشیده از خاک خاکستری دانهریز (یا سنگ پوش) در ظاهر به سطح ماه شباهت دارد. پوستۀ ماه و عطارد بر خلاف پوستۀ زمین که پیوسته در حال تغییر شکل ناشی از فرآیندهایی همچون تکتونیک صفحهای است٬ نسبتا ساکن هستند. «برت دنوی»(Brett Denevi)، عضو موسسۀ تحقیقات زمین و فضای دانشگاه آریزونا٬ گفت: "سطح عطارد نکتهای بنیادی از چگونگی شکلگیری و تکامل سیاره را به ما میگوید٬ برخی از شواهد موجود پیش از مسنجر بر شباهت پوستۀ عطارد با ماه دلالت میکند که همین امر منجر به پیشفرضی شد که بر مبنای آن عطارد در مسیری مشابه با شکلگیری ماه شکل گرفته است و شرایط و خصوصیات آتشفشانی عامل دوم محسوب میشود". در حالی که گمان میرود مناطق مرتفع بر روی ماه در اثر اقیانوس ماگمای کره شکل گرفته باشد (مواد معدنی با چگالی کمتر روی سطح شناور شده و پوسته را شکل میدهند)٬ شواهد بدست آمده از عطارد نشان میدهد که پوستۀ عطارد به شیوهای مشابهتر با پوستۀ مریخ شکل گرفته است. تحقیقات دنوی که به تازگی منتشر شده است٬ گسترده بودن شرایط آتشفشانی که تقریبا در تمام سیاره دیده میشود را بر روی عطارد تایید کرد و این نشان میدهد که پوستهی ضخیم عطارد ممکن است در اثر فعالیتهای مکرر آتشفشانی شکل گرفته باشد. دنوی و همکارانش در حین نقشهبرداری از انواع اصلی نواحی زمین شناختی٬ سه نوع ناحیهی اصلی بر روی عطارد را تفکیک کردند: دشتهای هموار٬ ناحیه میانی و موادی با بازتابش اندک (LRM). وی افزود: "از این سه٬ دشتهای هموار نوع اصلی به شمار میرود. این نواحی در حدود 40 درصد از سطح سیاره را پوشش میدهند که اغلب منشا آتشفشانی دارند". دوربینهای مسنجر- یک دوربین با میدان دید باریک با وضوح بالا (NAC) و یک دوربین با میدان دید باز (WAC)- این کشف دقیق از سطح عطارد را امکان پذیر ساختند. مارک رابینسون (Mark Robinson)٬ عضوی دیگر از تیم تحقیق٬ چنین گفت: "مسنجر سه رویارویی نزدیک از عطارد را در اختیار ما قرار داده است. پرواز نهایی در پاییز سال جاری رخ خواهد داد. آنچه ما اکنون شاهد آن هستیم تنها پیشدیدی از دادههایی است که در سال 2011 با قرار گرفتن مسنجر در مدار نقشهبرداری خود٬بدست خواهیم آورد". دوربین میدان دید باز٬ 11 تصویر پیاپی را از یک نقطه تهیه میکند و در این تصویربرداری هر بار از فیلتری متفاوت که تنها به طول موج خاصی از نور اجازه عبور میدهد٬ استفاده میکند. دنوی افزود: "مواد معدنی نور خورشید را به صورت منحصر به فرد در طول موجهای متفاوت باز میتابانند٬ برخی در ناحیهی مرئی بازتابش میکنند و تعدادی اندک در فروسرخ نزدیک. بنابراین نگاه کردن به نور بازتابیده از سطح عطارد با رنگهای متفاوت٬ در تشخیص مواد معدنی موجود در سطح کمک خواهد کرد". دنوی در پایان گفت: "برای درک سیارات جدید کشف شده در اطراف ستارگان٬ به درکی درست از سیارۀ زمین و چگونگی تکامل آن به شکل کنونی نیاز داریم". برای شناخت زمین باید نحوۀ شگلگیری عطارد٬ زهره و مریخ را بدانیم. این چهار سیاره بسیار متفاوت هستند و عطارد که در این میان موردی حدی به شمار میرود٬ کلید این درک است. هر دو این سیارات مدتی در مقارنه با خورشید از دید ما پنهان بودند و از افق شامگاهی به آسمان صبحگاهی آمدهاند. زهره را در یک نگاه مییابید که مثل نورافکنی در آسمان تابان است و اگر افق شرقتان باز باشد مریخ را نیز پایین تر از جمع زهره و ماه می بینید. جمع زهره، مریخ و هلال ماه در صبحدم سی ام اردیبشهت، یک و دوم خرداد نیز با جا به جایی در موقعیت ماه دیده می شود به طوری که در صبحدم دوم خرداد هلال باریک ماه در لب افق و پیش از آنکه در فروغ خورشید ناپدید شود قرار می گیرد و خط ماه و سیارات از مریخ تا مشتری مسیر دایرهّ البروج را به زیبایی نشان می دهد (دایرهّ البروج مسیر جابه جایی ظاهری سالانه خورشید در زمینۀ ستاره ها یا تصویر صفحه منظومه شمسی در آسمان است) وقتی این مقارنه را تماشا می کنید کمی به سوی جنوب متمایل شوید؛ پُرنورترین «ستاره»ای که پیداست سیارۀ مشتری است که این شبها دو سه ساعتی پس از نیمهشب در صورت فلکی جدی طلوع میکند. مشتری پُرنورترین جرم آسمان شب (پُرنورتر از همۀ ستارههای شب) پس از ماه و سیارۀ زهره است. اگر تلسکوپی کوچک یا دوربین دوچشمی مناسبی داشته باشید همان منظرهای را می بینید که درست چهارصد سال پیش گالیله را متحیر کرد: چهار نقطۀ کوچک که اطراف قرص مشتری دیده میشوند. البته گاهی بعضی از آنها پشت یا مقابل مشتری از دید ما پنهان میشوند. با تلسکوپی کوچک منظرۀ زحل نیز تماشایی است. زحل در این شبها دو سه ساعتی پیش از طلوع خورشید در افق غرب پنهان میشود، تقریباً زمانی که مشتری از سوی دیگر طلوع میکند. در بزرگنمایی بیش از 30 برابر حلقۀ زحل بهخوبی مشخص میشود، مثل طوقی بر گردن این سیارۀ عظیم که حدود یک میلیارد کیلومتر از ما فاصله دارد. زحل این شبها از ابتدای شب در آسمان و درست بالای سر دیده میشود. پُرنورترین جرمی است که ابتدای شب بالای سر و در صورت فلکی اَسَد قرار دارد. درخشش و رنگ زرد-سفید آن در یافتنش به شما کمک میکند. اگر کمی دقت کنید میبینید مانند دیگر سیارات نور آن ثابت است و مانند ستارهها مدام چشمک نمیزند. هرشل –مسافر بالانشین در این ماموریت- در نخستین ساعات بامداد امروز (حدود ساعت 01:08 صبح به وقت تهران) در ارتفاع 1150 کیلومتری برفراز سواحل شرقی آفریقا از طبقۀ بالایی موشک آریان5 جدا شد. 1.5 دقیقه بعد، سازه نگهدارندۀ پلانک جدا شد و 30 ثانیه پس از آن پلانک، در ارتفاع حدود 1700 کیلومتری، آریان 5 را ترک کرد. هر دو ماهواره، بلافاصله پس از جدایی شان از آریان5، سامانه های مخابراتی و کنترل وضعیت خود را روشن کردند تا جهت گیری شان را تصحیح و اولین ارتباط فضایی خود را با زمین برقرار کنند. سیگنالهای ارسالی از سوی هر دو ماهواره، توسط آنتن 35 متری ESA در استرالیا با موفقیت دریافت شد
«جان گرونسفلد»(John Grunsfeld) و «درو فوستل» (Drew Feustel)، دو تن از متخصصان چهارمین ماموریت تعمیر هابل ، حدود ساعت 16:30 عصر امروز اولین راهپیمایی فضایی خود را آغار کردند. آنها در این ماموریت 6.5 ساعته دوربین سیاره ای گسترده میدان تلسکوپ هابل را با یک دوربین گسترده میدان دیگر تعویض کردند. دوربین جدید به هابل این امکان را می دهد تا تصاویری بزرگ مقیاس و با جزئیات بیشتر و شفاف تر را در گستره ای از رنگها تهیه کند. آخرین وظیفه آنها در این ماموریت نصب یک قفل مرکزی به منظور سریعتر باز و بسته شدن درهای تلسکوپ هابل است.
Mike Salway عکاس ستاره شناس از ساحل مرکزی استرالیا ، مدرکی از وقوع اتفاقاتی هولناک برروی بزرگترین سیاره منظومه شمسی ما ، مشتری ، ثبت نموده است . او در مورد این مدرک خود می گوید : " مشتری در صبح 2 می مدنظر داشتم . فرض کنید که جرمی که اندازه آن شاید حداقل 3بار بیشتر از زمین بود ، همانند ساس (نوعی حشره) به سمت مشتری ، سیاره غولپیکر ، حمله ور شده بود . در مورد این داده توضیح بیشتری نمی دهم و تنها شما را به دیدن مدارکی که بدست آوردم دعوت می کنم ! " برای مشاهده فیلم در حالت avi با حجم 4/0 مگابایت : کلیک کنید برای مشاهده فیلم در حالت با حجم 4 مگابایت : کلیک کنید
یونس بخشی تخریب سلاح های هسته ای کار خوبی است. اما وقتی طولانی ترین مأموریت های فضایی ما به ایزوتوپ های هسته ای بدست آمده از سلاح های ساخته شده در جریان جنگ سرد وابسته اند، این دیگر یک مشکل است. اگر دیگر بمب هسته ای تولید نمی کنیم و در ضمن بمب های موجود را هم نابود می سازیم، در آنصورت ناسا پلوتونیوم 238- خود را از کجا تهیه کند؟ بدبختانه پاسخ این سوال را نمی توان به سادگی دریافت نمود و بخاطر تهیه ایزوتوپ به تولید مجدد پلوتونیوم نیاز داریم. از نظر ناسا خریدن پلوتونیوم 238- از روسیه راه حل مناسب نیست، زیرا آنها قبلأ این کار را کرده اند و ذخیره نیز در حال تمام شدن است. این وضعیت یک عامل جدی یا محدودیت در برابر پرواز های بعدی ما دور تر از مدار مریخ می باشد. تحقیقات سیارات درونی منظومه شمسی مشکلی ندارد ( عطارد، زهره، زمین و مریخ سیارات درونی اند) زیرا نور خورشید کافی بوده و به سادگی مدارگرد، کاوشگر و سطح گرد ها را نیرو می بخشد. ولی مأموریت های دور تر از این منطقه به علت ضعف نور خورشید یک مشکل اساسی شمرده می شود. مأموریت های تاریخی مانند پایونیر، ویجر، گالیله، کاسینی و افق های نو بدون استفاده گلوله های پلوتونیوم 238- قابل اجرا نبودند. بنابرین انتخاب ما بسیار حساس و مشکل است: یعنی پلوتونیوم تولید کنیم و یا راه های جدیدی را بدون استفاده از ژنراتور های حرارتی رادیو ایزوتوپی بخاطر تقویت سفینه های مان بیابیم. گزینه اول غیر ممکن است و دلیل آن هم هر چند در سلاح های هسته ای دیگر نمی توان از پلوتونیوم 238- استفاده نمود، پرتاب مأموریت های فضایی با هر نوع مواد رادیو اکتیو دیگر باعث اعتراض همگانی می شود. (علیرغم حراست شدید علیه آلودگی ها، آیا مأموریت های فضایی نباید اجرا شوند) در برابر نظریه های توطئه آمیز هم کاری نمی توان کرد. ژنراتور های رادیو ایزوتوپ حرارتی در واقع راکتور هسته ای نیستند، بلکه یک تعداد گلوله یا قرص پلوتونیوم 238- دارند که به آهستگی تمام می شوند و ذرات الفا و گرما تولید می کنند. گرما توسط کپسول های حرارتی مهار می شوند و بخاطر سیستم های سفینه و فعالیت های روبوتیک به الکتریسیته تبدیل می شوند. ژنراتور های رادیواکتیو حرارتی بطور حیرت انگیز طول عمر زیادی دارند. به طور مثال کاوشگر ویجر 1 و ویجر 2 که در سال 1977 به فضا پرتاب شدند، سوخت شان باید تا سال 2020 دوام داشته باشد! دوم، پرتاب سفینه مریخ نورد "آزمایشگاه علمی مریخ" که بودجه زیادی دارد و همچنین مدارگرد اروپا هر دو با سوخت پلوتونیوم 238- اجرا می شود. خوب حالا که سوخت پلوتونیوم ناسا در حال اتمام است و بعد از اتمام ذخیره پلوتونیوم اروپا دیگر هیچ سوختی باقی نخواهد ماند. آنگاه چه باید کرد؟ اگر قرار است تولید پلوتونیوم 238- باز از سر گرفته شود، پس باید هر چه زود تر تصمیم گرفت. آغاز تولید پلوتونیوم هشت سال زمان در بر میگیرد و فقط 5 کیلو پلوتونیوم 238- می توان در سال تولید کرد. در هشدار ناسا و آکادمی ملی علوم آمده است که میلیونها نفر در سال ۲۰۱۲ بدون برق و در نتیجه بدون غذا و دارو خواهند ماند و تمام یخچالها، تلفنهای همراه و ماهواره ها خاموش می شوند. از ماه دسامبر فعالیت خورشید به آهستگی رو به افزایش می رود. نیروی مغناطیسی این ستاره هر ۱۱ سال یکبار به نقطه ای می رسد که در آن اوج پدیده های فورانهای خورشیدی و پرتاب تاجهای خورشیدی بزرگ مشاهده می شود. این پدیده ها منجر به آزاد شدن میزان زیادی انرژی و تشعشعات می شود. این فورانها می تواند به زمین نیز برسد و منجر به ایجاد توفانهای ژئومغناطیسی زمین شود. اتمسفر زمین می تواند از این برخوردها خود را مصون نگه دارد اما خسارات جدی را بر روی ساختارهای اجتماعی و اقتصادی روی زمین وارد می کند. ستاره شناسان این پدیده ها را از سال ۱۸۵۹ رصد کرده اند. در آن زمان یک توفان ژئومغناطیسی ویژه در خطوط تلگراف اروپا و آمریکا اختلال ایجاد کرد. در ماه می ۱۹۲۱ توفان دیگری بسیاری از خطوط برق و تلفن را در دو سر اقیانوس اطلس خارج از استفاده کرد. در گزارش ۱۳۲ صفحه ای ناسا و آکادمی ملی علوم آمده است: “انرژی برق کلید فناوری جامعه مدرن امروزی است و تمام زیرساختها و سرویسها به آن وابسته هستند. اگر توفان سال ۱۸۵۹ امروز اتفاق بیفتد به طور حتم خسارتهای اجتماعی و اقتصادی وسیعی برجای خواهد گذاشت.” براساس گزارش نیوساینتیست، در سال ۱۹۸۹ شش میلیون نفر در کبک کانادا به مدت ۹ ساعت به سبب یک توفان ژئومغناطیسی که ۱۰ برابر ضعیف تر از توفان سال ۱۹۲۱ بود بدون برق ماندند. اگر حادثه ای مشابه آنچه که در سال ۱۹۲۱ رخ داد تکرار شود تعداد افراد بدون برق به ۱۳۰ میلیون نفر افزایش خواهد یافت و تکرار حادثه ای مشابه سال ۱۸۵۹ که بسیار قویتر از توفان ۱۹۲۱ بود دو هزار میلیارد دلار خسارت وارد خواهد کرد. به گفته دانشمندان ناسا، اوج بعدی این توفانهای خورشیدی بین سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ خواهد بود که جامعه علمی هنوز بر سر شدت فعالیت خورشید در این دوره جدید به توافق نرسیده اند. دانشمندان آژانس فضايي آمريكا (ناسا) در ماموريت بازسازي و ارتقاي تلسكوپ فضايي هابل، قرار است طيفنگاري را روي تلسكوپ نصب كنند كه گذشته كائنات را رصد خواهد كرد. به گزارش سرويس «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دانشمندان در كلورادو در اين باره تصريح كردند: با نصب اين طيف نگار، تلسكوپ فضايي هابل قادر به مشاهده اعماق فضا و پديدههاي كيهاني مربوط به چندين ميليارد سال قبل خواهد پرداخت و به بازسازي كائنات اوليه كمك خواهد شد. به گفته دانشمندان، ساخت اين طيف نگار موسوم به «طيف نگار ابتدايي كيهاني» 70 ميليون دلار هزينه در برداشته است و قرار است در ماموريت اخير فضاپيماي آتلانتيس كه براي روز 11 ماه مه (21 ارديبهشت ماه جاري) برنامهريزي شده، به سمت تلسكوپ فضايي عظيم حمل شده و در اين ماموريت روي تلسكوپ نصب شود. جيمز گرين، يكي از دانشمندان اين پروژه در دانشگاه كلورادو در اين زمينه خاطر نشان كرد: اين طيف نگار به اندازه يك باجه تلفن است و توسط محققان اين دانشگاه ساخته شده است. اين وسيله تحقيقاتي ميتواند اطلاعات حاصل از نور فرابنفش را كه از اجرام آسماني دوردست متصاعد ميشود جمعآوري كرده و براي مطالعات دقيق و بيشتر به زمين ارسال كند.
ستاره های نوترونی ، کوچک و بسیار چگال و در حدود 20 کیلومتر طول دارند .جرم آنها تقریبا 1.4 جرم خورشید ماست.این بدین معناست که در زمین، یک قاشق چایخوری از یک ستاره نوترونی حدود 100 میلیون تن وزن دارد!آنها همچنین با سرعت زیادی (700 دور در ثانیه)در حال چرخش هستند. و بر اساس مطالعه ای که اخیرا انجام شده است ، ستارگان نوترونی یک ویژگی شگفت انگیز دیگر نیز دارند:سطح بیرونی این ستارگان رمبیده، حدود 10 میلیارد بار قوی تر از فولاد یا هر فلز سنگین دیگر در زمین است. دانشمندان در نظر دارند با بررسی ساختار ستارگان نوترونی، بی نظمی های ایجاد شده در پوسته آنها را که می تواند موجب تشعشعات گرانشی شود شناسایی کرده و در مورد تأثیر آنها در خمیدگی فضا-زمان تحقیق کنند. برای مطالعه بیشتر: آغاز شمارش معكوس براي پرتاب شاتل «آتلانتيس» به سوي هابل مقامات سازمان فضايي آمريكا (ناسا) اعلام كردند: شمارش معكوس براي پرتاب شاتل آتلانيتس در روز دوشنبه هفته جاري در مركز فضايي كندي در فلوريدا آغاز شد. هدف از ماموريت آتلانتیس سرويس نهايي تلسكوپ فضايي هابل است. در اين ماموريت اسكات آلتمن، فرماندهي شاتل را بر عهده خواهد داشت. آلتمن و همكاران وي در ساعات پاياني عصر جمعه به پايگاه فضايي فلواريدا رسيدند. اين فضانوردان قرار است، 11 روز در مدار مستقر شوند و دو ابراز علمي نصب شده روي هابل را تعمير كنند. همچنين در اين عمليات يك سيستم جديد تصويربرداري و يك طیف نگار جديد نوري روي هابل نصب خواهد شد و تعويض ژیروسکوپها، باتريها و يك رايانه از ديگر عملياتي است كه قرار است در اين ماموريت انجام شدند. تلسكوپ فضايي هابل كه در سال 1990 پرتاب شد، پروژه مشترك آژانس فضايي آمريكا (ناسا) و سازمان فضايي اروپا (اسا) است. به گفته دانشمندان، اين تلسكوپ عظيم در واقع كليد شناسايي كائنات در حال گسترش با روندي بسيار سريعتر و رو به افزايش است. اين تلسكوپ همچنين توانست نخستين اندازهگيريهاي مواد شيميايي را در اتمسفر سيارهاي در يك منظومه خورشيد ديگر انجام دهد؛ از اين رو، ادامه فعاليت آن براي دانشمندان علوم نجومي و فضايي بسيار حائز اهميت است. منبع:ایسنا سلام به همه ی دوستانی که منو شرمنده ی خودشون کردند. یکی از دوستان به اسم علی توی کامنتش گفته سبک نوشته هامو تغییر بدم!!!خب دوست عزیز شما بگین من چه جور بنویسم؟!اخه من فقط مطالب علمی توی وبم می ذارم-البته فعلا وقت ندارم از خودم مطلبی بنویسم-خوشحال میشم منو راهنمایی کنیین که منظورتون از سبک و تغییر نوشتار چیه.
یک انتقاد بزرگ هم از شهر قم داشتم ,تقریبا چند ماه پیش اولین کنفرانس مبارزه با الودگی نوری .. برگزار شد در این شهر و اساتید گرانقدری هم امده بودند,از ساخت رصد خانه ی کشور در نزدیکی شهر قم گفتند و راههای جلوگیری از الودگی نوری...جالب هست شهردار قم-استاندار و بزرگ های شهر بودند -شهردار قم درخواست همکاری کرد که از لامپ ها و وسایل نوری که استفاده می کنند مطابق با استاندارد جهانی باشد و این اگاهی هم کامل در این مورد داده شد که اسمان با این لامپ ها دیده نمی شود و برای ساخت رصد خانه شهر قم باید همکاری کند....حالا هر چی نگاه میکنم لامپ ها ی جدیدشون هم حرفی واسه گفتن نمی ذاره چه برسه بگم اسمون از دست رفت -خدا همه چیز رو زیبا و به جا افرید چرا ما ادما باید شبهامون رو هم مثل روز روشن کنیم ؟!!!!!!!مگه کسایی که دلشون می خواد ۲تا ستاره تو اسمون شبشون ببینند دل ندارند؟امان از ادم که اسمون بالای سرشم از خود و دیگران دریغ می کند
یکی از مشکلات اساسی برای تماشای زیبایی های آسمان و احیای مجدد تصویر راه شیری، آلودگی نوری است که هر روزه باعث می شود منجمان و رصدگران آسمان به نقاط دورتر و دورتر از شهر ها بروند تا فضای تاریک و مناسبی را برای رصد آسمان پیدا کنند. یکی از اهداف سال جهانی نجوم مبارزه با آلودگی نوری و استفاده درست و بهینه از نور های مصنوعی در شهر هاست. در کشور امریکا اطلاعات در مورد آلودگی نوری و پراکندگی نور های مصنوعی شهر ها از اکتوبر سال 1994 تا مارچ 1995 ثبت و بررسی گردید. با هدف مبارزه درست با این پدیده و مهار نمودن نور های مصنوعی در شهر ها، چهارشنبه هفته گذشته روز زمین در امریکا نامیده شده بود و از تاریخ 20 تا 26 اپریل هفته ملی آسمان تاریک نامیده شده. در جریان این روز ها از مردم خواسته می شود تا بخاطر تماشای ستاره های بیشتر نور های اضافی را خاموش و نور های مزاحم دیگر را ضعیف تر کنند. در صورت مشارکت مردم، اخترشناسان حرفه ای و آماتور می توانند یک هفته آسمان تاریک برای رصد ستارگان و دیگر اجرام آسمان شب داشته باشند. هدف عمده این طرح رشد آگاهی مردم در مورد مهم بودن نورافکنی ( چراغ بندی شهر ها) است تا با استفاده درست از نور یک مقدار آسمان را نسبت به حال تاریکتر سازند. البته این کار نه بخاطر اخترشناسی و نجوم بلکه در کنار زیبایی ها این مسئله را مطرح می سازد که آلودگی نوری می تواند اثرات مخربی بر محیط زیست و حتی صحت مردم داشته باشد. جنیفر بارلو به عنوان بنیان گذار این رویداد می گوید یگانه راه موفقیت برای هفته ملی آسمان تاریک مشارکت قابل توجه هر ساله مردم در این هفته می باشد. " مهار آلودگی نوری به هیچ صورت امکان پذیر نیست، مگر اینکه مردم چراغ های اضافی شان را خاموش کنند. در کنار خاموش نمودن نور های اضافی، گروه های محلی در شهر ها و روستا ها مردم را به مهمانی ستارگان دعوت می کنند. انجمن بین المللی آسمان تاریک در طول سال مردم را به پوشاندن چراغ (لامپ) ها یا استفاده از سرپوش هایی که مانع تابش نور به هوا گردیده و در عوض فقط به طرف پائین بتابد، ترغیب می کند. کاهش نور های اضافی بخصوص لامپ میدان ها (میدان های بازی، میدان های هوایی و...) یک گام بزرگ در جهت کاهش نور است و در ضمن به همه توصیه می شود که استفاده نور های فشار پائین نقره فام (نئون ها) بهتر از هر نوع لامپ دیگر است. 
آذر محمد آبادی
منبع sciencedaily
27-2-1388
تصاویر چندطیفی٬ منشاء و سیر تکاملی سیاره عطارد که تا کنون تنها نیمی از آن برای ما آشکار شده بود را نمایان ساخت.
بابک امین تفرشی
منبع پایگاه خبری ماهنامه نجوم
28-2-1388
در صبحدم 31 اردیبهشت دو سیارۀ همسایۀ ما، زهره و مریخ، نزدیک به هم و به همراه هلال زیبای ماه در افق شرق ساعتی پیش از طلوع خورشید دیده میشوند.
احسان مهرجو
منبع آژانس فضایی اروپا
منبع : spaceweather
مشکلات سیاسی می باشد (با توجه به منع تولید پلوتونیم ، ناسا شاید نتواند مقدار پلوتونیوم لازم برای مأموریت های صلح آمیز خود را تهیه نماید). گزینه دوم هم وجود ندارد.
منبع : Kabulsky.com
ستارگان نوترونی و خمیدگی فضا- زمان
منبع : universetoday
منبع : kabulsky.com
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
"نیوتن"
