تبليغاتX
ماورای زمین وجهان


ماورای زمین وجهان

تحقیقات خرابی ماه سپتامبر در برخورد دهنده  هادرونی بزرگ Large Hadron Collider نشان داد که دلیل این حادثه نقص اتصالات الکتریکی دو مغناطیس از شتاب دهنده بوده است.

به گزارش «ریا نووستی» از سازمان تحقیقات هسته ای اروپا موسوم به "سرن" بر اساس این تحقیقات نقص در اتصالات الکتریکی به خرابی مکانیکی و نشت مقادیر محسوسی هلیوم مایع از سیستم خنک کننده  ابررساناهای مغناطیسی در تونل منجر شده که دانشمندان را وادار ساخت تا کار برخورد دهنده را متوقف سازند.

"روبر آیمار" مدیر عامل "سرن" اعلام کرد: این حادثه قابل پیشبینی نبود اما حال با اطمینان می توان گفت که تمامی امور باز سازی را می توانیم انجام دهیم و تلاش کنیم که در آینده چنین اتفاقاتی رخ ندهد تا در مسیر پیشبرد وظایف تحقیقاتی خود بتوانیم حرکت کنیم.

منبع : نووستی
کد : N-245
نوشته شده در 2008/10/20ساعت 1:48 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

 

این تصویر زیبا ابر ستاره سازی بنام NGC 346 است. این ابر در واقع ترکیبی از نور با طول موج های مختلف است، که توسط تلسکوپ فضایی اسیتزر (فرابنفش)، تلسکوپ تکنولوژی نوین رصد خانه جنوبی اروپا با (نور مرئی) و تلسکوپ فضایی نیوتون XMM متعلق به اسا تهیه شده.

 

 

رصد های فرابنفشی ذرات سرد را به رنگ سرخ، اطلاعات مرئی گاز های تابان را به رنگ سبز و اشعه ایکس گاز های بسیار داغ را به رنگ آبی نشان می دهد. ستاره های معمول در این زایشگاه بصورت نقطه های آبی با مرکزیت سفید نشان داده شده در حالیکه ستاره های جوان پوشانیده شده در درون ذرات گرد بصورت نقطه های سرخ با مرکزیت سفید دیده می شوند.

 

تنوع رنگ در این تصویر نشانگر آن است که ستاره ها در این محل به دو روش بوجود می آیند:  یکی با کمک باد و دوم توسط تشعشعات. ستاره ها معمولأ زمانی بوجود می آیند که ستارگان بزرگ در حال مرگ ستاره های کوچک را در هسته از خود باقی بگذارند. اولین میکانیزم وابسته به تشعشعات در نزدیکی مرکز ابر نشان داده شده. در این محل تشعشعات ستاره های بزرگ توسط ابر گرد و غبار اطراف آن بلعیده می شوند و در نتیجه امواج ضربتی ای را بوجود می آورند که گاز و گرد را بصورت ستاره های جدید متراکم می سازند. سپس مواد متراکم شده، بصورت کمانی از رشته های سرخ و نارنجی ظاهر می شوند، اما ستاره های جدید در داخل این رشته ها هنوز هم توسط گرد و غبار احاطه شده و به همین خاطر دیده نمی شوند.

 

اما میکانیزم دوم یعنی وابسته به باد در قسمت بالایی ابر اتفاق می افتد. لکه ستاره های صورتی شکل منزوی شده در قسمت بالایی چپ در اثر باد های سنگین یک ستاره بزرگ که در قسمت چپ قرار دارد بوجود آمده اند. این ستاره بزرگ حدود 50 هزار سال قبل بصورت یک ابرنواختر منفجر شده بود، اما قبل از مرگ باد هاییش گاز و گرد را بصورت ستاره های نود به هم فشرده بود. هرچند این ستاره بزرگ در تصویر دیده نمی شود، اما حباب ایجاد شده در زمان انفجار در نزدیکی های لبه، بصورت لکه سفید و یک هاله آبی در قسمت بالایی چپ دیده می شود (این لکه سفید در واقع ترکیی از سه ستاره است).

 

این ابر در واقع درخشانترین منطقه ستاره ساز در ابر کوچک ماژلانی و بصورت یک کهکشان نا منظم کوتوله می باشد که در فاصله 210 هزار سال نوری بدور کهکشان راه شیری در گردش است.

نوشته شده در 2008/10/20ساعت 1:44 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

سرن اعلام كرد:
عامل نشتي هليوم در شتابگر هادروني نقص ارتباطات مغناطيسي بوده است

سازمان تحقيقات هسته‌يي اروپا (سرن) اعلام كرد: عامل بروز نشتي هليوم در شتابگر عظيم سرن(LHC) كه منجر به توقف فعاليت بزرگترين شتابگر ذرات جهان شد، يك ارتباط الكتريكي ناقص بوده است.

بازرسان تحقيقاتي طي بيانيه‌اي تاكيد كردند كه يك ارتباط الكتريكي معيوب و ناقص بين دو مغناطيس بزرگ شتابگر بزرگ هادروني عامل اين ناكامي در عمليات سرن بوده است.

شتابگر هادروني در 27 كيلومتري زمين در تونل مدوري زير مرز فرانسه و سوئيس مستقر شده است.

هدف از ساخت اين شتابگر خلق مجدد شرايط جهان درست پس از وقوع پديده انفجار بزرگ است كه 13 ميليارد سال قبل رخ داد تا به اين ترتيب بسياري از اسرار كائنات كشف شوند.

شتابگر عظيم هادروني از روز 10 سپتامبر (20 شهريور) عمليات خود را آغاز كرد، اما 10 روز بعد نشتي هليوم در تونل دانشمندان را وادار كرد تا اين دستگاه عظيم را خاموش كنند.

سرن اعلام كرده است: راه‌اندازي مجدد شتابگر تا پيش از بهار سال 2009 صورت نخواهد گرفت.

منبع:ايسنا

آزمايشگاه سرن براي  آماده سازي  شتاب دهنده بزرگ براي آزمايشي عظيم در دهم سپتامبر(20 شهريور) آماده شد.

در نهم آگست ( 19 مرداد) پروتون ها به داخل آهنرباهاي LHC (the Large Hadron Collider برخورد دهنده‌ي هادرنها ) براي اولين بار انتقال داده شدند .

در اين آزمايش ، برخورد دهنده‌ي هادرنها (LHC) قرار است شرايطي شبيه به لحظاتي بعد از بيگ بنگ را ايجاد کند .

در اين شتاب دهنده بيش از پنج هزار آهنربا به صورت سري پشت سرهم قرار گرفته‌اند که اين مجموعه حلقه‌اي به محيط 27 کيلومتر را تشکيل ميدهد که درون يک تونل بسيار بزرگ زير کشورهاي سوئيس و فرانسه قرار دارد.

عکس از Cern Lab

در اين آزمايش دو پرتو پروتوني در جهت هاي مخالف به سمت هم شتاب داده ميشوند تا با سرعتي نزديک به سرعت نور با نيرويي فوق‌العاده قوي به يکديگر برخورد کنند . دانشمندان اميدوارند در پسماند اين برخورد عظيم ذرات جديدي را پيدا کنند که اين باعث بوجود آمدن ديد جديدي از ماهيت عالم و چگونگي بوجود آمدن آن ميشود.

قبل از اينکه پروتون ها به داخل اين حلقه‌ي اصلي فرستاده شوند بايد فوق‌العاده پر انرژي شوند ، انرژي اي در حدود 450 گيگا الکترون ولت.

براي بدست آوردن ميدانهاي بسيار قوي مغناطيسي با حداقل مصرف و اتلاف انرژي، آهنرباهاي اين شتاب دهنده‌ بايد ابر رسانا باشند. که اين خاصيت در بعضي مواد آنهم در دماهاي بسار پايين رخ ميدهد به همين منظور دماي اين آهنرباها را به دمايي در حدود 2  کلوين ميرسانند .

دانشمندان اين موسسه تا قبل از انجام اين آزمايش بزرگ ، تستهايي روي شتاب دهنده انجام ميدهند تا مطمئن شوند اين دستگاه تحمل شتاب و انرژي برخورد در حدود 5 تترا الکترون ولت (5 هزار گيگا الکترون ولت) را داشته باشد.

 کلیپ جالب از تکنولوژی ال اچ سی (همون آزمایشگاه سرن)

مصاحبه با دکتر جیمز گیلیس، سخنگوی آزمایشگاه سرن

 

كشف باكتري‌هاي عجيبي كه قادر به زندگي در مريخ هستند

گروهي از دانشمندان يك زنجيره عجيب از باكتري‌ها را در اعماق يك معدن كشف كرده‌اند كه به گفته آنها احتمالا مي‌توانند در شرايط خاص سطح مريخ به حيات خود ادامه دهند.

 اين باكتري‌ها تقريبا در عمق دو مايلي زير زمين زندگي مي‌كنند.

دانشمندان مي‌گويند اين ميكروارگانيسم درست از نوعي مخلوقاتي است كه براي زندگي و ادامه حيات در مريخ سازگار شده‌اند.

اين باكتري‌ها موسوم به «دسولفوروديس اوداكسوياتور» مي‌توانند در محل‌هاي كاملا تاريك، بدون اكسيژن و در دماي حدود ‌٦٠ درجه سانتيگراد تا زماني كه محيط داراي يك جريان آب از ميان سنگهاي راديواكتيو باشد، به حيات خود ادامه دهند.

اين باكتري‌ها تحت چنين شرايطي در يك معدن طلا به عمق ‌٨/٢ كيلومتر در جنوب آفريقا كشف شده‌اند.

يك ميكروب شناس دانشگاه پرينستون كه از كاشفان اين موجودات است، مي‌گويد : تصور مي‌كنم كه اين ميكروارگانيسم‌ها براي سازگاري با سطح مريخ ايده آل هستند.

نام اين ميكروب از داستان ژول ورن با عنوان «سفر به اعماق زمين» گرفته شده است.

نوشته شده در 2008/10/17ساعت 9:44 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

ماهنامه نجوم منتشر شد.
تصویر بزرگ

همه ما با پديده هيجان انگيز و زيباي رنگين کمان آشنا هستيم، اما شايد برخي ندانند چرا رنگين کمان هفت رنگ است، هميشه به شکل کمان است، بيشتر صبح يا غروب ديده مي شود و کمتر در ظهرها ديده مي شود، به ويژه ظهر تابستان. براي آشنايي بيشتر با رنگين کمان مي توانيد به شماره 179 ماهنامه نجوم مراجعه کنيد. در اين شماره مي خوانيم؛ ميدان هاي مغناطيسي در منظومه شمسي، هاله هاي نوراني ماه و خورشيد، در اعماق کهکشان ها، فضانورداني در تاريکي، وقتي کيهان روشن شد، شمع هاي استاندارد در خدمت کيهان شناسي، کشف ابرنواختر و... اين مجله در 104 صفحه و با قيمت هزار تومان عرضه مي شود.

نوشته شده در 2008/10/17ساعت 9:42 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

 

اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ زمینی جیمز کلرک ماکسول در هاوایی و با آغاز یک بررسی جدید، به کشفیات تازه در مورد منشاء سیارات، ستاره ها و کهکشان ها و طرح نقشه کائنات پرداختند. 

تلسکوپ ماکسول دو ابزار پیشرفته تکنیکی SCUBA-2 و HARP را بکار می برد که برای اخترشناسان امکان بررسی و آزمایش ابر های سرد گرد و غباری را که به مراحل اسرار آمیز اولیه تشکیل کهکشان ها، ستاره ها و سیارات وابسته اند، می دهد.

 

SCUBA-2 در واقع یک دوربین بسیار قوی است که توانایی نقشه برداری از مناطق مختلف آسمان را با کشف گرمای منتشر شده از این گرد و غبار بی نهایت سرد می دهد. این دستگاه که اخیرأ به محل تلسکوپ انتقال یافته در حال بستن می باشد. بعد از اینکه تکمیل گردید، توانایی دقت و تصویر برداری از صد ها کهکشان دور و پوشیده در گرد و غبار را در یک شب خواهد داشت.

 

اکثر این کهکشان ها در میان ساختار های اولیه قابل مشاهده در کائنات و جود دارند و بطور گسترده توسط دیگر تلسکوپ ها قابل کشف نمی باشند. دستگاه دومی (HARP) به اخترشناسان امکان می دهد تا حرکت این گاز ها را بطور واضح و دقیق ببینند و توانایی قوی برای ثبت اطلاعات را بصورت سه بعدی دارد.

 

مرکز تکنولوژی و علوم انگلستان بصورت مشترک مالکیت و بکارگیری تلسکوپ مکسول را به عهده دارد و طراحی و ساخت تلسکوپ، ابزار های فعلی و آینده شامل SCUBA-2 و HARP توسط گروه هایی در انگلستان و بصورت خاص توسط شورای نامبرده و مرکز تکنولوژی و اخترشناسی، دانشگاه ویلز، کاردیف و ادینبورگ انجام شده.

 

پروژه های زیادی که شامل بررسی میراث کهکشان های نزدیک، بررسی کمربند طلایی و بررسی طیف نوری مورد نظر میباشند. تمامی این سه پروژه توسط دستگاه HARP انجام می شوند.

 

پروژه بررسی میراث کهکشان های نزدیک قصد دارد تا اولین نمونه های بزرگ کهکشان های نزدیک به کهکشان ما را (در محدوده 81.500.000 سال نوری) تهیه کند. این اطلاعات به ما کمک می کند تا ذرات ماده موجود میان ستاره ها در کهکشان ها، چگونگی اثرات آن بر محیط و چگونگی مقایسه آنها با کهکشان خود مان را بخوبی درک نماییم.

 

پروفسور کریستین ویلسن از دانشگاه مک مستر کانادا که رهبری این پروژه را به عهده دارد می گوید " طی یک سال گذشته آغاز بررسی کارکرد HARP/ACSIS در تلسکوپ مکسول و تکمیل بیش از 80 درصد بررسی ها توسط HARP برای ما خیلی هیجان انگیز بود. ما با پردازش جریان اطلاعاتی که تهیه می شد خیلی مشغول بودیم، اما پاداش آن دیدن این همه تصاویر زیبا از کهکشان های نزدیک به ماست که یکی بعد از دیگر ظاهر می شدند.

بدون دستگاه HARP/ACSIS  تهیه این همه تصاویر حساس از کهکشان های همسایه امکان نداشت. ما این همه اطلاعات تازه را بخاطر طراحی نقشه گاز های چگال و متراکم که در واقع مواد سوخت ستاره های جدید اند بکار خواهیم برد تا ببینیم که چگونه با حجم و محیط های مختلف در کهشکان ها توزیع شده اند.

 

یکی از نتایج مهیج برای ما توانایی طراحی نقشه جابجایی گاز های کافی از یک گوشه کهکشان به گوشه دیگر آن برای تشکیل ستاره ها، برای نخستین بار بود.

 

اما بررسی تشکیل ستاره ها در محدوده 1.630 سال نوری از خورشید، هدف پروژه بررسی کمربند طلایی (بخاطر حلقه زدن ابری از ستاره ها شامل خورشید ما  نامیده می شود) به رهبری دکتر جنیفر هاتچیل در دانشگاه ایکستر می باشد.

 

تلسکوپ ماکسول و ابزار آن برای مطالعه تشکیل ستاره ها چنان بخوبی تنظیم شده اند که فقط در این طول موج ها می توان سردترین و چگالترین مناطق ابر ها؛ جائیکه ستاره ها بطور فعال زاده می شوند، را کاوش نمود.

 

دکتر هاتچیل می گوید : " نقشه های بدست آمده توسط HARP در مقایسه با هر کاری که قبلأ انجام شده، بزرگتر و با کیفیت تر است. ما حالا می توانیم ببینیم که چه مقدار ابر های گاز توسط ستاره های تازه تشکیل شده به حرکت افتاده اند."

 

رصد های دقیق توسط تلسکوپ ماکسول می تواند به اخترشناسان درک بهتری از مراحل مختلف لازم برای تشکیل ستاره ها و درک واضحتر از اینکه چقدر دقیق و بصورت مناسب این اتفاق رخ می دهد، بدهد.

 

به گفته پروفسور دیریک وارد تومسن از دانشگاه کاردیف: " تصاویر HARP به ما امکان دیدن یک تصویر سه بعدی از تولد ستارگان را در درون ابر ذرات و گرد و غبار می دهد. همچنان نشان می دهد که تولد ستاره چه پروسه تندی است. در واقع مرگ ستاره هم یک پروسه بسیار شدید و سخت است". 

 

جزئیات پروسه تشکیل ستاره با بررسی میراث طیفی تهیه می شود. این تیم بررسی با انتخاب دقیق بخاطر تعیین مراحل تکاملی مختلف تشکیل ستاره، آن را از نظر شیمیایی موجودی می کند.

 

این در واقع یک پروسه ای است که اخترشناسان انگلستان، کانادا و هلند با هم انجام داده اند تا آسمان را در انداره های کمتر از میلیمتر بطور واحد و مفصل بررسی کنند. این کار هرگز قبلأ انجام نشده بود، زیرا ابزار های بسیار پیشرفته ای برای انجام آن لازم بود. این بررسی از ارزش بسیار بالای علمی برخوردار است و بر تمام عرصه های فیزیک نجومی اثرات بسیار وسیعی خواهد داشت. نتایجی که تا کنون بدست آمده، فقط یک اشاره کوچک امیدوار کننده می باشند.

 

به گفته رابرت سیمسون از دانشگاه کاردیف انگلستان: " تصاویر بدست آمده توسط HARP تصور گذشته من در مورد سحابی های آرام و زیبا را دگرگون ساخت. همانند یک کودک من همیشه فکر می کردم که سحابی ها بسیار آرام و زیبا اند، اما نتایج شبیه این تصاویر نشان داد که انرژی و خشونت در درون آن ها جاریست. من پرسش های زیادی را دیدم و تئوری های زیادی را مطالعه نمودم، اما این تصاویر ساختار آنسوی تشکیل ستاره را بصورت بهتر و شهودی به شما نشان می دهد." وی در ادامه می گوید " کار با اطلاعات بدست آمده از HARP در دوره دکترا، دید جدیدی از تشکیل ستاره ها را به من نشان داد و دور نمای مرا کاملأ تغییر داد. دیگر از علم چه چیز را می خواهید بپرسید؟"

 

ترجمه : یونس بخشی www.kabulsky.com

نوشته شده در 2008/10/17ساعت 9:40 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

 

یکی از جعبه های الکترونیکی این تلسکوپ دو هفته قبل دچار مشکل فنی شد که از جمله ارسال داده های جمع آوری شده توسط ابزارهای رصدی تلسکوکپ به زمین را مختل کرد.

مهندسان قرار است روز چهارشنبه عملیات راه اندازی یک سیستم پشتیبانی در هابل را آغاز کنند.

مقام ها گفتند که مطمئن هستند این عملیات موثر خواهد بود.

کامپیوتر اصلی هابل روز 27 سپتامبر ابزارهای این تلسکوپ را در حالت ایمن قرار داد. این پس از کشف مشکلی در واحد فرمان ابزارهای علمی و داده های (SIC&DH) این رصدخانه فضایی بود.

این مشکل از جعبه ای نشات می گرفت که داده های جمع آوری شده توسط ابزارهای تصویربرداری هابل را فرمت، ذخیره و ارسال می کند.

طی دو هفته اخیر مهندسان سرگرم کار به روی جزئیات تعمیر بوده اند که طی آن وظیفه فرمت داده ها به یک دستگاه دیگر واگذار خواهد شد.

این کار فرآیندی پیچیده دارد اما باید هابل را به وضعیت عادی بازگرداند.

جعبه از کار افتاده در ماموریت بعدی فضانوردان برای مرمت هابل جایگزین خواهد شد.

این ماموریت قرار بود در ماه جاری انجام شود اما این مشکل باعث تاخیر در پرواز شد.

مهندسان ابتدا باید جعبه جایگزین را روی زمین آزمایش کنند و فضانوردان نیز باید برای نصب جعبه آموزش ببینند. به این ترتیب قرار است ماموریت بعدی سال آینده میلادی انجام شود.

تلکسوپ هابل که در مدار زمين می گردد با تصاوير خارق العاده از کيهان، هم منجمان و هم عموم مردم را شگفت زده کرده است اما به تدريج فرسوده شده و در صورتی که تعمير نشود ظرف چند سال از کار خواهد افتاد.

انتظار می رود با ماموريت تازه عمر مفيد هابل حداقل تا سال 2013 تمديد شود و آن زمانی است که ناسا بايد به پرتاب جانشين هابل نزديک شده باشد: تلسکوپ فضايی جيمز وب.

نوشته شده در 2008/10/17ساعت 9:31 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

جهان در سال 2050 ميلادي

اگر مي‌‌خواهيد تصويري از سال 2050 ميلادي در برابر چشمانتان ظاهر شود پس اين مقاله را مطالعه كنيد. حدود صد سال پيش ژول ورن نويسنده كتب علمي تخيلي، آنچه را كه در نوشته‌هايش جاي مي‌داد فقط در روياها مي‌گنجيد. كشتي زيردريايي، بالن، سفر به اعماق زمين، سفينه‌هاي فضايي و دريايي تنها جنبه تخيل اين نويسنده را نشان مي‌داد اما همان طور كه مي‌دانيم همه اين روياها به سرعت به حقيقت پيوست و همه تصاوير خيالي كتاب‌هاي ژول ورن واقعي شد و امروزه جزولاينفك زندگي بشر شده است. پس آنچه را كه درباره سال 2050 خواهيد خواند، شايد در حال حاضر كمي غيرواقعي جلوه كند اما شايد در42 سال آينده همه تخيلات و روياهاي انسان به تحقق خواهد پيوست.

همدم با روبات‌ها 


كارشناسان و محققان هوش مصنوعي معتقدند تا 50 سال آينده روباتي به بازار خواهد آمد كه به عنوان همدم مي‌توان او را انتخاب كرد. در واقع روبات‌ها به دستگاه‌هايي بسيار مشابه انسان‌هاي امروزي تبديل خواهند شد كه احساس هم دارند و مي‌توانند با حركات خود انسان‌ها را عاشق خود كنند! اين روبات‌ها به عنوان دوست، ياري‌رسان و همدم در نظر گرفته خواهند شد. ديويد لوي يك محقق انگليسي هوش مصنوعي كه استاد بين‌المللي شطرنج نيز هست اظهار داشت، كه روبات‌ها كار خود را در كارخانجات خودروسازي آغاز كردند اما در آينده قرار است ارتباط بيشتري با انسان داشته باشند و رابطه‌اي احساسي را در پيش بگيرند.
روبات‌هاي آينده مي‌توانند شوخ‌طبع، جدي يا عبوس باشند و هر فرد طبق علاقه خود، روبات‌ها را انتخاب مي‌كند. كم‌كم روبات‌ها به اعضاي خانواده تبديل مي‌شوند در مشورت‌ها شركت مي‌كنند و نظر مي‌دهند و در گپ‌هاي دوستانه شركت ابراز احساسات مي‌كنند و مي‌توانند يك همدم خوب براي انسان‌ها باشند.

بدن مجازي 


تا سال 2050 علوم پزشكي به دليل نقشه‌برداري از اعضاي هر انسان به صورت مشخصي خواهد شد يعني علم پزشكي براي هر فرد تصميم مي‌گيرد و دارو مي‌سازد و هر يك از انسان‌ها صاحب يك «من برتر مجازي» خواهند شد كه وزن، رژيم غذايي و پارامترهاي سلامتي ديگر را كنترل خواهد كرد. همچنين علم پزشكي روي ژن‌هاي خاص و بيماري‌هاي آينده متمركز مي‌شود و هر فرد يك نقشه ژنتيكي خواهد داشت و طبق آن درمان خواهد شد.همچنين براساس تغييرات پزشكي، پيش‌بيني مي‌شود كه پوكي استخوان كه يك بيماري رايج امروزي است، كاهش خواهد يافت و هيچ كس از استخوان درد و كمردرد رنج نخواهد كشيد.از اين رو دهه‌هاي بعدي پير شدن جمعيت جهان بروز خواهد كرد.

 

آلودگي هوا از بين خواهد رفت !!!...


حال با نگاهي خوش‌بينانه به آينده مي‌نگريم پس بايد بگوييم كه به علت، تاثير گازهاي گلخانه‌اي كه ناشي از سوزاندن سوخت فسيلي است، بشر از انرژي فوزيوني استفاده خواهد كرد كه بهتر و ارزان‌تر خواهد بود. اتومبيل‌ها از سوخت‌هاي بدون آلوده‌كننده كه هيدروژني هستند و از راكتورهاي فوزيوني به دست مي‌آيد، استفاده خواهند كرد. لذا آلودگي هوا تا سال 2050 از بين خواهد رفت.براي سفر به ناشناخته‌ها، بشر وسيله‌هاي نقليه راحتي را به كره ماه و ديگر سياره‌ها خواهد ساخت. حتي عده‌اي در كره ماه سكني مي‌گزينند. همچنين روبات‌ها در خدمت انسان‌ها هستند. خانم‌هاي خانه‌دار با استخدام يك روبات مي‌توانند به راحتي بنشينند و تمام روز را تلويزيون تماشا كنند و خيالشان از بابت غذا و كارهاي خانه راحت باشد.حتي قرار است مدرسه‌ها ديگر تشكيل نشود و دانش‌آموزان پاي رايانه بنشينند و درس فرا بگيرند و درس جواب دهند. بدون آنكه مجبور باشند صبح خيلي زود از خواب بيدار و راهي مدرسه شوند و مورد بازخواست مسئولان مدرسه قرار گيرند.

اتمام نفت 


حال با ديدي خلاف بر خوشبيني به آينده مي‌نگريم: توليد جهاني نفت به اوج خود مي‌رسد و همه سوخت فسيلي به پايان خواهد رسيد و مردم تا زماني كه انرژي ديگري را جايگزين نفت و گاز كنند، مدتي طول خواهد كشيد و به مشكلات زيادي برخورد خواهند كرد. اكولوژي رو به نابودي مي‌رود، بالا آمدن آب درياها، باعث مي‌شود اكثر شهرهاي قاره اروپا در آب فرو برود همچنين شهرهاي ساحل جنوب و جنوب شرق آسيا، به علت نبود سوخت‌هاي فسيلي و گران شدن اتومبيل‌ها با سوخت هيدروژني، مسافرت و حمل و نقل كالا محدود مي‌شود و انسان‌ها مجبورند يا از دوچرخه استفاده كنند يا با پاي پياده راهي شوند.كمبود آب در جهان به يك معضل تبديل خواهد شد و براي به دست آوردن آب كه يك نوشيدني حياتي براي انسان‌هاست، كشورها با هم مي‌جنگند تا آب بيشتري به دست آورند! حال نمي‌دانيم در پايان اين مقال اشاره داشته باشيم كه، زندگي در سال 2050 مناسب است يا نامناسب، آيا روي خوشش را به بشر نشان مي‌دهد و يا روي بدش را...

نوشته شده در 2008/10/16ساعت 8:1 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

تاریخ درشهر اجرا تلویزیون
شنبه۱۳/۷/۱۳۸۷ برنامه زنگ فضا در دبیرستان علامه حلی با حضور رئیس سازمان افتتاحیه در دبیرستان شهید مطهری-چهار مورد سخنرانی علمی و اعطای محصولات فرهنگی سازمان پخش فیلم سینمایی از شبکه های ۲و۴
یکشنبه۱۴/۷/۱۳۸۷    //
دوشنبه۱۵/۷/۱۳۸۷ افتتاحیه -کارگاه مدیریت بلایا همراه با ارائه محصولات فرهنگی سازمان    //
سه شنبه۱۶/۷/۱۳۸۷ برگزاری مراسم در پژوهشگاه هوا فضا برگزاری کارگاه مدیریت بالایا    //
چهارشنبه۱۷/۷/۱۳۸۷ برگزاری مراسم روز جهانی کودک و فضا اختتامیه-کارگاه مدیریت بلایا    //
پنج شنبه۱۸/۷/۱۳۸۷ برگزاری مراسم در فرهنگسرای کوثر کرج با همکاری شهرداری کرج مسابقه نقاشی برای کودکان و اعطای جایزه    //
جمعه۱۹/۷/۱۳۸۷ اختتامیه-به صورت جنگ همراه با برگزاری مسابقات فضایی و اعطای محصولات فرهنگی سازمان به برندگان    //
برنامه جانبی:برنامه ایرانگردی -یک گروه به اجرای برنامه با موضوع فضا دریک مسیر از پیش تعیین شده در کشور می پردازند و اطلاع رسانی می کنند........مسابقه مقاله نویسی به مناسبت این هفته برگزار می شودوبه برگزیده شدگان جایزه اهدا می شود.
راستی امشب مشتری نزدیک ماه هست اگه تاحالا ندیدید مشتری رو امشب بهترین فرصت برای پیدا کردن ان هست
نوشته شده در 2008/10/7ساعت 6:34 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

تصویر بزرگ

چهره اي واضح تر براي ما از مشتري

روش جديد تصحيح تصاوير بهترين و پر وضوح ترين تصاوير را به وسيله ي رصد گاه هاي زميني براي ما به ارمغان آورده است.

تصوير از يك نمايش دهنده ي اپتيك سازگار چند جفتي از مشتري multi conjugate adaptive optics demonstrator(MAD)

يك ركورد 2 ساعتي رصد مشتري با استفاده از تكنيكي پيشرفته براي از بين بردن اثر سوء جو زمين بر وضوح تصوير كه منجر به گرفتن بهترين تصاوير از اين سياره از رصدگاه هاي زميني شد بدست آمد.

دهه ها دانشمندان ومهندسان در روياي خنثي كردن اثرات سوء جو زمين و تلاطم هاي آن بر تصاوير ميدان باز بوده اند.تصاوير جديد از مشتري حقانيت تكنولوژي برترMAD را به اثبات ميرساند،كه از دو يا تعدادي بيشتر از ستارگان راهنما به جاي يكي به عنوان شاخص براي از ميان بردن تلاطمات جوي در تصاوير ميدان باز استفاده ميكند.30 برابر ميدان ديد بزرگتر از تكنيك هاي فعلي.فرانك مارچيز سرپرست محققان  از دانشگاه كاليفرنيا در بركلي وآزمايشگاه SETI در mountain view كاليفرنيا ميگويد:اين گونه از اپتيك هاي سازگار مزيت هاي زيادي را براي تصوير برداري از اجرام بزرگتر مثل سيارات،خوشه هاي ستاره اي يا سحابي ها دارد.

در حالي كه اپتيك هاي سازگار رايج گرفتن تصاوير اصلاح شده در ميدان ديد هاي كم را ميسر ميسازند MAD همين كار را در ميدان ديد وسيع تري از آسمان انجام مي دهد.MAD به محققان اين امكان را داد كه نزديك به 2 ساعت به طور متوالي در 16و17 آگوست 2008 مشتري را زير نظر بگيرند كه اين خود ركورد بزرگي محسوب مي شود.اين در حالي است كه اپتيك هاي سازگار فعلي با شاخص در نظر گرفتن يكي از قمر هاي مشتري نميتوانند آن را مدت زيادي با كيفيت بالاي تصوير زير نظر بگيرند چرا كه قمر آن از سياره بسيار دور و از ميدان ديد خارج مي شود.همچنين تلسكوپ فضايي هابل هم كه ماموريت مرمت و تعمير آن به سال2009 موكول شد هم نمي تواند به طور متوالي بيش از 50 دقيقه به مشتري بنگرد چرا كه جلوي ديد آن به طور منظم هر 96 دقيقه توسط زمين گرفته ميشود.

ترجمه و ارسال:مهدی مومن زاده

منبع : astronomy.com
کد : N-227

پارس اسکای
نوشته شده در 2008/10/7ساعت 5:7 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

بارش برف در آسمان مریخ

این کاوشگر با استفاده از یکی از ابزارهای خود (lidar) سرگرم بررسی ابرهای مریخی بود که ریزش کریستال های بزرگ یخ از آسمان را رؤیت کرد.

اما این ابزار که با منعکس کردن لیزر بر ذرات موجود در آسمان کار می کند، به زمین افتادن دانه های برف را ندید.

داده ها حاکیست که برف پیش از رسیدن به سطح بخار شد؛ فینیکس مشغول بررسی این موضوع است.

ایستگاه هواشناسی تعبیه شده روی فینیکس را کانادا تهیه کرده است. جیم وایتوی از دانشگاه یورک در تورنتو که مدیریت این ایستگاه را به عهده دارد گفت: "ما در چند ماه آینده به دقت در جستجوی شواهد افتادن دانه های برف بر سطح مریخ خواهیم بود."

او افزود: "این یک عامل خیلی مهم در چرخه هیدرولوژیکی مریخ، با جابجایی آب میان سطح و اتمسفر مریخ است."

تغییر فصل

فینیکس روز 25 مه سال جاری بر مریخ فرود آمد. این کاوشگر که غیرسیار است حامل یک رشته ابزارها برای مطالعه ترکیب شیمیایی و محیط قطبی مریخ است.

ایستگاه هواشناسی این کاوشگر مرتبا اتمسفر، فشار و باد را در محل استقرار آن اندازه گیری می کند.

ابرهای آسمان مریخ
دانه های برف از ارتفاع 5/4 کیلومتری تا ارتفاع 5/2 کیلومتری می بارید

این ایستگاه پس از فرارسیدن فصل تابستان افزایش دما را ثبت کرده است؛ و بعد شاهد شروع افت دما همزمان با طولانی تر شدن شب ها (ساعاتی که خورشید پایین تر از افق می گذراند) در آغاز زمستان بوده است.

دکتر وایتوی گفت: "در دو ماه اول ماموریت، رطوبت اتمسفر به دلیل تصعید آب [یخ] از سطح و کلاهک یخی قطب درحال افزایش بود؛ و در دومین بخش ماموریت کم کم شاهد تشکیل برفک، مه و ابر بوده ایم. و این اکنون هر شب اتفاق می افتد."

آب مایع؟

نتایج مهم دیگری که این هفته توسط آژانس فضایی آمریکا، ناسا، منتشر شد شامل خبر شناسایی کربنات کلسیم در خاک اطراف فینیکس بود. این ماده در کره زمین از عناصر اصلی تشکیل سنگ آهک است.

فینیکس همچنین موفق به یافتن ذراتی شد که احتمالا دارای خواص نوعی خاک رس هستند.

اهمیت کشف این دو ماده معدنی این است که فقط در حضور آب مایع شکل می گیرند.

مدارگردهای مریخ قبلا چنین موادی را در سایر بخش های مریخ ردیابی کرده بودند اما تنها در قسمت هایی که شواهد آشکاری از جاری شدن آب وجود دارد. تفاوت در مورد محل فرود فینیکس این است که در دشتی باز قرار گرفته که فاقد هر گونه مشخصه ژئولوژیکی است که در اثر جریان آب شکل گرفته باشد.

افق مریخی
خورشید اکنون ساعات طولانی تری را زیر افق سپری می کند

بیل بوینتون از دانشگاه آریزونا و از دانشمندان ماموریت فینیکس گفت: "با این فرض که ما واقعا برای تشکیل این کربنات ها به آب نیاز داریم - که به نظر فرض درستی می آید - در آن صورت این یافته نشان می دهد که زمانی در گذشته آب ساکن (در این منطقه) وجود داشته است."

او افزود: "ممکن است که یخی که آنجاست [درست در زیر سطح] در همان جای اولیه ذوب شده باشد و درست در همان نقطه باقی مانده باشد و واکنش (تشکیل کربنات) آنجا اتفاق افتاده باشد."

مرگ تدریجی

ماموریت فینیکس قرار بود اصلا تنها 90 روز مریخی به طول انجامد اما این ماموریت اکنون برای مدتی بی پایان تمدید شده است - نه اینکه مهندسان انتظار ادامه حیات کاوشگر برای مدتی طولانی را داشته باشند.

این کاوشگر اکنون انرژی خورشیدی کمتری جذب می کند و باید برای گرم نگاه داشتن سیستم هایش انرژی بیشتری صرف کند.

همچنین انتظار می رود توانایی فینیکس برای جمع آوری نور خورشید نیز به شدت مخدوش شود که ناشی از نشستن دی اکسید کربن بر صفحات خورشیدی است.

با پیش بینی های کنونی این کاوشگر احتمالا در پایان نوامبر یا اوایل دسامبر از کار خواهد افتاد.

منبع : bbc
کد : N-226


تصویر بزرگ

آیا زندگی در مریخ در اثر یک برخورد سنگین ناگهان ناپدید شد؟

تا کنون انسان ها با هدف کلیدی؛ یعنی جستجوی حیات گذشته یا حال در مریخ، مأموریت های متعددی را به سیاره سرخ به انجام رسانده است. اما چه می شود اگر یک برخورد سنگین در اوایل عمر مریخ، هرگونه امکان برای رشد حیات را در آینده را از بین برده باشد؟

مطالعات اخیر در مورد " انشعاب قشری" یا پوسته مریخ نشان می دهد که احتمالأ یک سیارک بزرگ با این سیاره برخورد نموده. حالا پژوهشگران باور دارند که این گونه برخورد توانسته چنان به پوسته بیرونی مریخ فرو رود که ساختار داخلی آن را بطور جبران ناپذیری تخریب نماید و مانع ایجاد یک میدان مغناطیسی جهت حفاظت و پوشش مریخ شود. بنابرین، نبود  پوشش مغناطیسی هر گونه شانس برای پرورش اتموسفر را از بین برده است...

 

مریخ واقعأ بی نظیر است.

این گفته ستاره شناسان اولیه است و امروزه هم رصدخانه ها هر بار که به آن می نگرند، در واقع یک سیاره سرخ را می بینند. مریخ دو چهره دارد. یک چهره آن ( نیمکره شمالی) مرکب از همواری های تهی و بی حاصل و دانه های ریگ (شن) نرم. چهره دوم آن (نیمکره جنوبی) کاملأ بی نظم و مرکب از کوه ها و دره های دندانه دار یا ناهموار. در نتیجه چنین به نظر میرسد که انشعاب یا تقسیم بندی قشری یا پوسته بعد از برخورد سنگین یک سنگ آسمانی در اوایل شکل گیری مریخ صورت گرفته و زخم ابدی را بر چهره این سیاره گذاشته است. اما باید گفت، چه می شود اگر این برخورد قوی تر از تخریب زیبایی مریخ بوده؟  چه می شود اگر این محل برخورد نشان دهنده چیزی عمیق تر باشد؟

 

بخاطر درک آنچه ممکن برای مریخ اتفاق افتاده باشد، باید اول به زمین خودمان بنگریم. سیاره ما یک میدان مغناطیسی بسیار قوی دارد که در نزدیکی محور آن بوجود می آید. انتقال یا جریان آهن مذاب جریان های آزاد الکترون را با خود می کشاند و بیرون دهی بسیار عظیم جریان دائم یا میدان مغناطیسی دو قطبی را ایجاد می کند. میدان های مغناطیسی همانند رشته ها از سراسر سیاره عبور نموده و به بیرون افکنده می شوند و با امتداد هزاران مایل در فضا یک حباب بسیار بزرگ را تشکیل می دهند. این حباب به مگنتوسفر مشهور است، و ما را در برابر باد های مخرب خورشیدی حفاظت نموده و مانع از بین رفتن اتموسفر ما در فضا می شود. به پاس اینکه زمین یک سپر بسیار قوی مغناطیسی در برابر باد های خورشید دارد، زندگی در داخل این حباب تکامل می یابد.

 

با اینکه مریخ در مقایسه با زمین کوچکتر است، اما دانشمندان نتوانسته اند بگویند که چرا سیاره سرخ فاقد کره مقناطیسی است. با توجه به رشد ناوگان ماهواره های در حال گردش در مدار، سنجش ها نشان می دهند که مریخ در گذشته دارای کره مغناطیسی بوده. برای مدت زیادی باور همه این بود که میدان مغناطیسی مریخ زمانی ناپدید شد که هسته داخلی مریخ سرد گردیده و توانایی لازم برای حفظ حالت جریان یا انتقال را در هسته آهنی از دست داد. حالا می دانید که بدون جریان، اثرات دینامیکی از بین می رود و در نتیجه میدان مغناطیسی ( و هرگونه کره مغناطیسی) ناپدید می شود. این مسئله همواره به مثابه دلیل عمده برای اینکه چرا مریخ دارای اتموسفر رقیق یا نازک است گفته شده و  در نتیجه گاز های اتموسفری آن در اثر باد های خورشید در فضا پراکنده شده اند.

 

اینکه چرا مریخ قابلیت مغناطیسی خود را از دست داده، شاید توضیح بهتری وجود داشته باشد. در این باره سابین استینلی متخصص فیزیک در دانشگاه تورنتو و یکی از دانشمندانی که در این تحقیقات سهیم است چنین می گوید: " شواهد نشان می دهند که در اوایل عمر مریخ، یک برخورد بسیار عظیم هسته مذاب آن را از هم گسسته و جریان و اثر گذاری میدان مغناطیسی را تغییر داده است. ما می دانیم که مریخ یک میدان مغناطیسی داشته که حدود 4 میلیارد سال قبل ناپدید شده و در همان زمان بوده که انشعاب یا تقسیم بندی قشری که احتمالأ به برخورد یک سیارک ارتباط دارد، رخ داده است".

 

حدود 4 میلیارد سال قبل یعنی در زمان تکامل مریخ، شاید اوضاع اندکی خوشبینانه بوده. مریخ با داشتن یک میدان مغناطیسی قوی دارای اتموسفر ضخیم بوده که می توانسته در برابر باد های خورشیدی آن را محافظت کند. اما زمانی یک برخورد بسیار سنگین جریان تکامل مریخ را برای ابد تغییر داد.

 

خانم مونیکا گریدی – پروفسور سیاره شناسی و علوم فضایی در دانشگاه آزاد می گوید "مریخ زمانی دارای یک اتموسفر ضخیم ، آبهای ایستاده و یک میدان مغناطیسی بوده، که برخلاف ظاهر خشک و بی ثمر امروزی آن، محل زیبا و مناسبی بوده".

 

بعد از برخورد عمیق یک سیارک، فعالیت درونی مریخ به شدت تخریب گردید و این سیاره میدان مغناطیسی خود را از دست داد و اتموسفر اش هم فرو ریخت و در نتیجه توانایی حفظ حیات در سیاره سرخ حدود 4 میلیارد سال قبل متوقف شد. چه داستان تلخی!  

 

نوشته : یونس بخشی www.kabulsky.com

منبع : Kabulsky.com
کد : N-231

پارس اسکای
نوشته شده در 2008/10/7ساعت 5:5 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

  ايستگاه فضايي به مدار بالاتر تغيير مكان داد

ايستگاه بين‌المللي فضايي براي جلوگيري از برخورد با غبارهاي فضايي به مدار بالاتر تغيير مكان داد.

ايستگاه بين‌المللي فضا ديروز با موفقيت توانست در مدار بالاتر قرار گيرد.
سخنگوي كنترل اين مأموريت گفت: علت اين تغيير مدار، حركت غبارها و زباله‌هاي كيهاني بوده است كه مي‌توانست اين ايستگاه را تهديد كند.
در اين گزارش آمده است،‌ هم اكنون ايستگاه فضايي در حدود 353 كيلومتر (200 مايل) از زمين فاصله دارد و در روز گذشته در حدود 25/1 كيلومتر به به بالا حركت كرده است.
در تاريخ 12 اكتبر (21مهر) فضاپيماي روسي سويوز در حالي كه به همراه خود مايك فيك فضانورد آمريكايي، يوري لوچاكو فضانورد روسي و ريچارد گاريوت گردشگر فضايي را حمل مي‌كند به سمت ايستگاه فضايي پرتاب خواهد شد.
بر اساس اين گزارش؛ ريچارد گاريوت بيش از 30 ميليون دلار (20 ميليون يورو) براي اين سفر فضايي پرداخت كرده است.


ماموريت تعمير «هابل» تا سال 2009 به تاخير افتاد

 

آژانس فضايي آمريكا «ناسا» اعلام كرد پرتاب شاتل آتلانتيس احتمالا تا اوايل سال 2009 به تاخير افتاد.

جان برچ مدير برنامه‌هاي شاتل در مركز فضايي هاستون ناسا روز گذشته در يك نشست خبري گفت: پرتاب شاتل آتلانتيس كه قرار بود روز 14 اكتبر (23 مهر) انجام شود، به تاخير افتاده است.
مقامات ناسا اعلام كردند: تاريخ جديدي كه براي انجام ماموريت تعمير تلسكوپ فضايي «هابل» پيش‌بيني شده، فوريه سال 2009 خواهد بود.
بر اساس اين گزارش تاخير در انجام اين ماموريت به علت ايجاد مشكل در خود تسلكوپ فضايي «هابل» است و اگر اين ماموريت انجام شود، عمر «هابل» حداقل 5 سال اضافه مي‌شود.
هم اكنون ارتباط تلسكوپ فضايي «هابل» با مركز كنترل اين تلسكوپ در زمين قطع شده و دانشمندان درصدد هستند تا اين ارتباط را برقرار كنند و از وضعيت اين تلسوپ اطلاع پيدا كنند.
تلسكوپ فضايي «هابل» 18 سال است كه در مدار زمين قرار دارد و در اين مدت، ارتباط آن با زمين قطع نشده بود، دانشمندان اعلام كردند: براي برگرداندن هابل با مشكلات زيادي روبرو هستيم.
به گزارش فارس، در روز 24 آوريل سال1990،‌ شاتل ديسكاوري در حالي كه تلسكوپ فضايي هابل را حمل مي‌كرد با موفقيت از مركز فضايي فلوريدا به فضا پرتاب شد.
اين تلسكوپ طوري طراحي شده بود كه مي‌توانست در بالاي جو زمين در فاصله 5/611‌ كيلومتر (معادل 380 مايل) به كار خود ادامه دهد و به همين علت بر روي تصاوير اين تلسكوپ نورهاي جو زمين اختلالي به وجود نمي‌آوردند و اين سبب شد تا اين تلسكوپ نسبت به تلسكوپ‌هاي زميني متمايز شود.
در ماه مي سال 1990 نخستين تصوير هابل به زمين ارسال شد كه اين تصوير به طور كامل واضح نبود و مي‌توان گفت تفاوت زيادي با تصاوير تلسكوپ‌هاي زميني نداشت اما در سال 1993 در مأموريتي با سرنشين اين تلسكوپ در فضا تعمير شد و به فعاليت خود ادامه داد. هابل در مدت مأموريت خود در دانش بشري تحولي بزرگ ايجاد كرد و توانست از جرم‌هايي در جهان تصويربرداري كند كه مربوط به حدود 14 ميليارد سال پيش بوده است و اين امر سبب شد تا دانشمندان بتوانند سن تقريبي جهان را حدس بزنند.
هابل در مدت مأموريت خود بيش از 700 هزار عكس را تهيه كرده و به زمين ارسال كرده كه بخشي از اين تصاوير بعد از پردازش به صورت عمومي انتشار يافته و ديگر تصاوير، براي مطالعه و بررسي در اختيار اخترشناسان قرار گرفته است.
اين تلسكوپ فضايي اين امكان را به اخترشناسان داده تا بتوانند، فاصله كهكشان‌ها را محاسبه كنند و همچنين اين تلكسوپ موفق شده تا نشانه‌هاي تولد ستاره‌ها و منظومه‌هاي سياره‌اي را پيدا كند.
ساخت تلسكوپ فضايي هابل در حدود 20 سال به طول انجاميد و هزينه ساخت اين تلسكوپ بيش از 5/1 ميليارد دلار بود.


ایران وارد عرصه اکتشافات فضایی می‌شود

رئیس سازمان فضایی بهره گیری از اطلاعات فضایی در مدیریت عرصه های مختلف، ایجاد دیتاسنتر و ارائه خدمات به سایر کشورهای منطقه، اکتشافات فضایی، ایجاد مراکز پژوهشی، ایجاد رشته های مرتبط در دانشگاهها را از برنامه های این سازمان عنوان کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، مهندس رضا تقی پور رئیس سازمان فضایی ایران امروز در افتتاح کارگاه ایجاد راهکارهای فضایی منطقه ای ایران برای مدیریت بلایا ، واکنش سریع و استفاده از فناوریهای فضایی برای تسهیل زندگی بشر و توسعه خدمات و صنایع وابسته به آن در سطح ملی برای ارتقا جایگاه فنی، اقتصادی، علمی کشور را از اهداف برگزاری این کارگاه آموزشی ذکر کرد و گفت: پس از گذشت 50 سال از پرتاب اولین ماهواره بر حامل ماهواره به فضا امروز در پهنه فضا حاضر هستیم و خدمات فناوری فضایی بخشی از زندگی ما شده است.

وی ارتباطات دریافت اطلاعات برای مدیریت امور مختلف زندگی بشر، سیستم های تعیین موقعیت و سیستم های اطلاع رسانی برای هواشناسی، منابع طبیعی، ترافیک و حمل و نقل را از عرصه های کاربرد فناوری فضایی دانست و افزود: انجام هر کدام از این عرصه ها بدون حضور فناوریهای فضایی مستلزم هزینه و زمان بسیاری است.

تقی پور به اهمیت مدیریت بلایای طبیعی اشاره کرد و ادامه داد: مدیریت بلایای طبیعی نیازمند ارائه راهکارهای مناسب در سه حوزه پیش بینی قبل از وقوع، حین وقوع و مدیریت بعد از وقوع بلایای طبیعی است.

رئیس سازمان فضایی ایران با اشاره به آمارهای جهانی بلایای طبیعی تاکید کرد: برابر آمارهای سازمان ملل منطقه آسیا بیشترین بلایای طبیعی را داشته که ایران جز 10 کشور بلا خیز معرفی شده است.

وی ادامه داد: از 34 نوع بلایای طبیعی شناسایی شده 31 نوع آن در ایران اتفاق افتاده است.

به گزارش مهر ، تقی پور کاهش تلفات ناشی از بلایای طبیعی را در گروه استفاده از فناوریهای فضایی دانست و اضافه کرد: این امر نیازمند به آموزش و توسعه مطالعات انسانی است که با تاسیس دفتر منطقه ای آموزش علوم و فنون فضایی در کشور قادر خواهیم بود تا به توسعه کاربردهای این فناوری در غرب و مرکز آسیا مبادرت ورزیم.

رئیس سازمان فضایی ایران در ادامه با اشاره به برنامه های این سازمان گفت: برنامه 10 ساله در عرصه مدیریت کشور تدوین و پیش بینی شده است که از سال 85 در حال اجرا می باشد و امیدواریم با همکاری کشورهای منطقه و متخصصان داخلی به اهداف دست یابیم.

تقی پور تاکید کرد: در سالهای آینده خبرهای خوشی در زمینه توسعه فناوری فضایی داریم که می تواند ایران را در آنچه که در چشم انداز 1404 پیش بینی کرده است برساند.

نوشته شده در 2008/10/7ساعت 4:56 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

تیم بین المللی اخترشناسان رصدخانه مدارگرد اسا (ایکس ام ام نیوتون) قسمتی از ماده گمشده عالم را آشکار کردند.
ده سال پیش دانشمندان پیش­بینی کردند که در حدود نیمی از ماده معمولی اتمهای گازهای پراکنده در ناحیه بین کهکشانها هست. ماده به صورت ساختار بافت­مانندی در سراسر جهان گسترش یافته ­است. گره­های این بافت بزرگترین اجرام جهان یا همان خوشه­های کهکشانی هستند.  اخترشناسان انتظار داشتند که گازهایی با چگالی کم در تارهای این بافت نفوذ کنند. اما تلاشهای بسیاری در گذشته برای آشکار کردن این گازهای رقیق بی­نتیجه ماند. آنها با استفاده از حساسیت بسیار بالای ایکس ام ام نیوتون قسمتهای داغی را کشف کردند. این کشف آنها را در درک نحوه تکامل بافتهای کهکشانی کمک خواهد­کرد. فقط در حدود 5 درصد جهان از ماده معمولی (باریونی) تشکیل شده­است.
23 درصد را ماده تاریک و 72 درصد باقیماده را انرژی تاریک تشکیل می­دهد. با این حال هنوز نیمی از ماده باریونی هنوز شناخته نشده­ است. تمام ستارگان، کهکشانها و گازهای میان­ ستاره­ای قابل رویت در جهان نیمی از ماده باریونی لازم را تشکیل می­دهد. دانشمندان پیش­بینی کردند که گاز در آن دمای بالا، پرتو ایکس با انرژی پایین ساطع می­کند ولی آنقدر فراوانی آن کم است که رصد آن دشوار خواهد­بود.


Image

 

آنها با استفاده از ایکس ام ام نیوتون دو خوشه کهکشانی ابل 222 و ابل 223 را مورد بررسی قرار دادند. این زوج کهکشانی 2300 میلیون سال نوری از ما فاصله دارند. عکسها و طیفهای این دو کهکشان نشان داد که پلی از گازهای بسیار رقیق و داغ بین آن دو جریان دارد. نوربرت وارنر سرپرست تیم می­گوید: «گازی که ما توانستیم رصد کنیم به احتمال زیاد داغترین و پرچگالترین گاز این بافت کهکشانی بوده ­است که بنا بر عقیده ما این ماده­ها می تواند نیمی از ماده باریونی جهان باشد.»  این نتایج ارزشمند با استفاده از ایکس ام ام نیوتون در حالی امکان­پذیر بود که این ناحیه در خط دید آن قرار داشت.
نوربرت وارنر در نهایت افزود:«این ابتدای کار ما بود. برای درک نحوه توزیع ماده در بافت کیهانی باید سیستمهای بیشتری شبیه به این را رصد کنیم و سرانجام بتوانیم رصدخانه فضایی اختصاصی برای رصد بافتهای کیهانی با حساسیت بسیار بالا پرتاب کنیم. این کشف از آن جهت مفید است که پس از تلاش بسیار این گازها آشکار شد و مهمتر از آن از این پس می­دانیم که در کجای جهان باید به دنبال آن بگردیم.»
نوشته شده در 2008/9/29ساعت 11:27 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

 

طی یک حرکت جسورانه ، اخترشناسان ، جستجوی جدیدی  برای درک هرچه بیشتر ماهیت ، طبیعت و پراکندگی حیات هوشمند در عالم را شروع کردند....این طرح جدید با نام وتی  (انتظار برای هوش فرازمینی) برای رسیدن به هدف خود از راه های مختلفی استفاده می کند.به جای کاوش فعالانه پیرامون هوش فرازمینی ، اینبار فقط صبر می کنیم! ...انتظار تا زمانیکه فرا زمینیان ما را پیدا کنند
موسسه ی وتی برای رسیدن به هدف خود ، در آینده ی نزدیک برنامه ای کامپیوتری ارائه خواهد داد که شما با دانلود آن از وقت تلف شده ی  کامپیوتر خود در جهت انتظار برای هوشمندان فرازمینی استفاده خواهید کرد...برای انجام این کار نیز نیازی به اتصال به شبکه نیست...زیرا موجودات فرازمینی خود راه هایی برای ارتباط با خواهند یافت

هدف این طرح ایجاد یک انتظار پرمعنی و علمی جهانی با همکاری ساکنان زمین میباشد.متخصصانی در زمینه ی اخترفیزیک ، زیست شناسی ، عصب شناسی ، روانشناسی و فلسفه نیزاین طرح را همراهی می کنند.برای آشنایی بیشتر ، پوستر ویژه وتی را در اینجا ببینید.این پوستر علاوه بر معرفی موسسه و اهداف آن، معادله ی بریک را نیز مورد بررسی قرار می دهد
چه مدت زمانی برای مشاهده ی نتیجه این فعالیت باید صبر کنیم؟ یکی از مسوولین موسسه  به این پرسش اینگونه پاسخ داد: ما ترجیح می دهیم هر روز اجرای این طرح را یک نتیجه ببینیم که به ما اطلاعاتی کوچک پیرامون هوش فرازمینی ارائه خواهد داد.عدم حضور موجودات فرازمینی در سیاره ی زمین همانقدر مفید است که حضور آنها و فعالیت ما در نوع خود یک روش علمی است


چرا صبر ؟
ثابت شده است رویدادهایی که احتمال وقوع آنها بسیار زیاد است ، در هر زمانی ، دیر یا زود سرانجام به وقوع می پیوندند....تنها اگر ما به اندازه ی کافی صبر کنیم...ما می دانیم که حیات فرا زمینی وجود دارد ، پس بهتر است منتظر بمانیم.این خود دلیل محکمی برای اعتبار جهانی این انتظار است.هنگامیکه شما کسی را در بین شلوغی گم می کنید ، بهترین روش این نیست که به دنبال او بروید ، بلکه منطقی تر است که سر جای خود منتظر بمانید تا او بیاید.غیر منطقی به نظر می رسد که جایگاه شناخته شده ی خود را رها کنیم و به دنبال مکان ناشناخته ای برویم
همچنین صبر کردن بی دردسر و بی خطر است و مسائلی چون گرمایش زمین ، تروریسم یا مبارزات هسته ای را به دنبال ندارد

اگر شما خود را با این انتظار سازگار نمی بینید ، موسسه ی وتی چند پیشنهاد برای شما دارد: برای مثال تکنیک قدیمی ضربه زدن بر روی میز با انگشتانتان ، شروع خوبی است! همچنین می توانید رگه ای از کاغذهای شطرنجی را برداشته و تمام مربع ها را با مدادی نرم پرکنید! هنگامیکه کاغذتان تمام شد ، می توانید یک فنجان چای برای خود آماده کنید...تنها برای تنوع! در آخر به تعویق انداختن کار همیشه یک انتخاب موجود است.مطمئنا شما الان در حال انجام کاری هستید.پس انرژی خود را بر روی انجام ندادن آن متمرکز کنید!این کار هم هوشمندانه و هم غیر عاقلانه است

چگونه به این طرح بپیوندیم؟
شما اکنون می توانید به این
لینک مراجعه کرده ، پس از معرفی خود و پیوستن به این طرح جهانی یک مدرک ویژه با نام خود دریافت کنید....بدون انتظار کشیدن! نمونه ای از این مدرک را در اینجا ببینید

 وتی ژرف ترین انتظار در طول تاریخ بشر را هدایت می کند ، انتظار برای دانستن جایگاهمان در بین ستارگان و کهکشانها و اینکه از کجا آمده ایم

مطالبی مرتبط با این موضوع
 
تلسکوپ رادیویی جدید برای کمک به پروژه ستی در بررسی فرکانس های جستجو نشده برای یافتن هوش فرا زمینی
آیا تاکنون سیگنالی از موجودات فرازمینی دریافت شده است؟
در جستجوی زمین های دیگر

 

فائزه چقاجردی

 

منبع : universetoday و weti-institute.org

کد : N-221

پارس اسکای

 

نوشته شده در 2008/9/27ساعت 7:4 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

 

تیمی به سرپرستی دانشگاه Yale موفق شدند کم نور ترین و مملو ترین کهکشان حاوی ماده ی تاریک که تا به حال کشف شده را بیابند .

این کهکشان به نام  Segue 1 نام دارد یکی از 24 کهکشان کوچکی است که به دور کهکشان راه شیری ما می گردد . بر طبق نتایج این تیم که در جدیدترین شماره از ژورنال اخترفیزیک ( APJ ) منتشر شده است این کهکشان کم نور یک بیلیون برابر کم نورتر از کهکشان راه شیری است . اما با وجود کمی ستارگان قابل مشاهده اش Segue 1 نزدیک به هزار برابر پر جرم تر از حد انتظار ظاهر شده است به این معنی که بیشتر جرم این کهکشان را ماده ی تاریک تامین می کند .

 segue 1  

Marla Geha می گوید : " من در مورد این شی بسیار هیجان زده هستم " او دستیار پروفسور در دانشگاه Yale و نویسنده ی مقاله ی منتشر شده است او ادامه می دهد : " segue 1 بهترین مثالی است که می توان از کهکشان های با تعداد ستارگانی در حدود چند صد تا و جرمی بسیار زیاد زد . "

 ) merla geha (

Geha  به همراه همکار خود Josh Simon در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا چیزی در حدود نیمی از کهکشان های کوتوله را که به دور کهکشان راه شیری می گردند را رصد کرده اند . این اجرام بسیار کم نورند و ستارگان کمی را شامل می شوند در ابتدا تصور می شد که اینها خوشه های کروی از ستارگان باشند که به دور کهکشان می گردند اما با آنالیز نوری که از آن به سمت ما می آمد توسط تلسکوپ کک در هاوایی geha  و simon  نشان دادند که اینها خود کهکشان هایی هستند گرچه کم نور باشند .

 Josh Simon  

در زیر شما تلسکوپ کک را در هاوایی مشاهده می کنید .

Geha  و Simon با مشاهده ی نوری که از این کهکشان های کم نور منتشر می شد انتظار جرم کمی از آن ها را داشتند در واقع آنها کشف کردند که این اجرام بین 100 تا 1000 برابر بیشتر از آنچه نشان می دهند جرم دارند . Geha  می گوید علت این تفاوت در ماده ی تاریک نهفته است .

ماده ی تاریک نوری را جذب یا از خود انتشار نمی دهد با اینحال دانشمندان می توانند جاذبه ی آنها را بر مواد معمولی اندازه بگیرند . و باور کنند که 85 در صد جرم جهان متعلق به ماده ی تاریک است . پیدا کردن کهکشان هایی مانند Segue 1 که مملو از ماده ی تاریک است می تواند چالش هایی را همچون چگونگی فرم یافتن و تکامل کهکشانهایی به این اندازه را بر انگیزد .

Geha  می گوید : " کهکشان های کوتوله می توانند اطلاعات زیادی در مورد شکل گیری کهکشان ها به ما بدهند . برای مثال تئوری های مختلف در مورد چگونگی شکل گیری کهکشان ها تعداد متفاوتی را برای کهکشان های کوتوله نسبت به کهکشان های بزرگ پیش بینی می کند پس فقط مقایسه ی این اعداد به معنای نزدیک شدن به تئوری درست است . "

زمان زیادی از کشف این نکته که کهکشان های کوتوله کهکشان هایی متداول و رایج هستند نمی گذرد ، در اینحال باید از پروژه هایی مانند SDSS (Sloan Digital Sky Survey  ) که ناحیه ی بزرگی از آسمان شب را با دقتی بیش از پیش به تصویر کشیده است تشکر کرد . در 2 سال پیش به تنهایی تعداد کهکشان های کوتوله ای که به دور کهکشان راه شیری می گردند 2 برابر قبل شده است به علاوه این کشف بسیار روشنتر از کشف ما در نیمه ی اول قرن بیستم است .

Geha  پیش بینی می کند که ستاره شناسان با ادامه ی کار و تحلیل داده ها می توانند حتی تعداد زیاد تری از این کهکشان های کوتوله را کشف کنند . او می گوید : " کهکشانی را که من در مورد آن کار می کنم یکی از کمنور ترین آنهاست این یک چالش است و داستانی است که دارد گشوده می شود . "

مترجم : رضا نادری

منبع : ScienceDaily Sep . 19, 2008

کد : N-214

پارس اسکای

نوشته شده در 2008/9/25ساعت 11:56 AM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |

اعتدال پاییزی و بهاری زمانی رخ می دهند که دایره البروج ، استوای سماوی را قطع می نماید.در بهار ، خورشید استوای سماوی را به سمت شمال قطع می کند ، درحالیکه در پاییز جهت به سمت جنوب است.هنگامیکه خورشید در یکی از این دو نقطه است ، روز با شب در همه جای کره ی زمین برابر می باشد.

 

امروز ساعت 15:44 به وقتUT اعتدال پاییزی برای ساکنین  نیمکره ی شمالی زمین و اعتدال بهاری برای ساکنین نیمکره ی جنوبی زمین رخ داد و فصل های بهار و پاییز آغاز شدند . در اعتدال پاییزی فاصله ی زمین تا خورشید 150125903 کیلومتر می باشد.

عکس از سعید آقایی – نیشابور

 

فائزه چقاجردی

منبع : spaceweather.com
کد : N-213
نوشته شده در 2008/9/22ساعت 10:4 PM توسط ghazal(زهرا بهمنی)| |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ